"Ninguén tería que ser incluído nun mundo ao que xa pertence"
"Ninguén tería que ser incluído nun mundo ao que xa pertence"
Pois Max foi capaz de enfeitizalos co seu truco máxico de fitar para os ollos sen pestanexar.
Max é o protagonista do álbum ilustrado: Onde viven os monstros.
Esta foi unha obra adiantada a súa época. En 1963, cando se publicou, tivo un gran impacto. Nun tempo no que na literatura infantil predominaban as boas intencións e as leccións morais, romper coa imaxe inocente e feliz da nenez e mostrar unha nai perdendo os papeis co seu fillo foi unha tarefa tan subversiva que só un autor como Sendak, tan salvaxe como as súas obras, se atreveu a realizar.
Decía Maurice Sendak:
“(…)Ignoramos o feito de que dende a mais tenrra idade os nenos conviven con emocións perturbadoras, que o medo e a ansiedade son parte intrínseca das súas vidas (…). E é a través da fantasía que os nenos alcanzan a catarsis. E a mellor forma que teñen de domar as cousas salvaxes.”
O primeiro paso para gañar os monstros é recoñecer a súa existencia. E a aventura non é, di Sendak, tan terrible, nin tan solitaria como pode parecer. Ao final, sempre nos espera unha cunca de sopa fumegante e a seguridade da casa.
Durante o mes de novembro estivemos lendo e facendo actividades arredor deste álbum ilustrado.
Na aula de Ribadetea os nenos e nenas xogaron a fitar en parellas un para o outro para ver quen aguanta máis sen pestanexar:
Tamén fixeron mocos de monstro coa receta da profe Paula:
E soprando pintura conseguiron facer monstros: